آذر 92

سلام

ریحانه و حنانه عزیزم از اونجایی که دیگه شما هم مثل ما بد جوری دل تنگ شده بودید و از طرفی هم سالگرد بابابزرگ باباتون بود تصمیم گرفتیم بیایم دیدنتون و تو مراسم بابابزرگ هم شرکت کنیم و با یه تیر یه چند تایی نشونه گیری کنیم

پنجشنبه صبح راه افتادیم و ساعت دو خونتون بودیم همین که زنگ رو زدیم مثل همیشه دم در وایساده بودید اولش نمیدونستید بغل کدوممون بپرید فداتون بشم حنانه همین که ما رو دید مثل همیشه از ذوق گریه کرد خلاصه اومدیم تو خونتون و سفارشاتتون هم بر عکس همیشه که عروسک و لباس و اسباب بازی میخواستید فقط خوردنی بود بابا جون هم دستش درد نکنه یه جعبه پر تنقلات اورده بود براتون ، یکم بازی کردیم و ازتون عکس انداختم

بعدناهار خوردن و استراحت کردن لباستون رو عوض کردم که بریم یه سر بیرون

و اما اینجا دعوا سر چی هست اصلا متوجه نشدم با اینکه عکس انداختم

بیرون همش داشت بارون میومد تو پاساژ هم مثل هر دفعه براتون ماشین اجاره کردیم که اصلا حواسم نشده عکس بندازم فداتون بشم خرید مامانتون که تمومید خواستیم برگردیم ریحانه افتاد و لباساش کثیف شد

بعد برگشتن هم شما همش میگفتید که خاله شب پیشمون بخواب نرو باشه ... آخه میترسیدید شما بخوابید و ما برگردیم ... خلاصه تا دیر وقت بازی کردیم و بعدش سه تایی یه جا کنار تختتون انداختیم و با هم خوابیدیم صبح هم که مراسم بابا بزرگ باباتون بود یازده حاضر شدیم رفتیم به باغی که مراسم رو اونجا گرفته بودن اینم از عکس های اونجا

اینم از عکسی که داخل سالن از شما  انداختم

بعد مراسم هم که اومدیم خونه شما انقد که شلوغ کرده بودید خوابتون

برد منم با مامانتون باز یه سر رفتم بیرون بعد برگشتن هم باز دوباره

شلوغ کاری کردید

شب بعد اینکه باباتون اومد و شام خوردیم و بعدشم فیلم دیدیم دیر وقت خوابیدیم و شما غافل از اینکه صبح من و بابایی قرار بود برگردیم و مامان جون پیشتون بمونه ... فداتون بشم ولی در عوض کلی دل تنگیم رفع شد هر چند باز که الان دارم مینویسم دلم براتون یه ذره شده ...